Σκουλίδας: «Η Μύκονος Betsson έχει ακόμη πολλά να πετύχει»

Ο Διονύσης Σκουλίδας μίλησε στο mykonosbc.gr μετά την ανάδειξή του σε MVP στη νίκη επί της Νέφτσι Μπακού για την ιστορική πρώτη ευρωπαϊκή επιτυχία της Μυκόνου Betsson, τη διαδρομή από την Elite League μέχρι το FIBA Europe Cup, την προσωπική του εξέλιξη μέσα από την πατρότητα, αλλά και τη φιλοσοφία που πρέπει να διέπει τον οργανισμό ώστε να συνεχίσει να προχωρά με φιλοδοξία, συνέπεια και ταπεινότητα.

Υπάρχουν στιγμές που έχεις ονειρευτεί ως αθλητής και υπάρχουν βραδιές που, όταν τελειώσουν, καταλαβαίνεις ότι θα θυμάσαι για πάντα. Η πρώτη ευρωπαϊκή νίκη της Μυκόνου, με εσένα να έχεις πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι μία από αυτές;

«Σίγουρα είναι, γιατί πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό γεγονός, τόσο για τον οργανισμό όσο και για μένα προσωπικά. Και όταν αυτά τα δύο συνδέονται, τα συναισθήματα είναι ακόμη μεγαλύτερα απ’ ό,τι σε ένα απλό παιχνίδι μέσα στη σεζόν. Είμαι, λοιπόν, πολύ χαρούμενος και πιστεύω ότι το ίδιο ισχύει για όλους στην ομάδα. Στην αρχή, βέβαια, δεν αντιλαμβάνεσαι πλήρως τη σημασία της στιγμής. Ως επαγγελματίας, έχεις μάθει να βλέπεις κάθε αγώνα ως μία ακόμη αγωνιστική υποχρέωση. Μπαίνεις στο γήπεδο, κάνεις τη δουλειά σου και προσπαθείς να κερδίσεις.

Όταν, όμως, τελειώνει το παιχνίδι και έχεις λίγο χρόνο να το επεξεργαστείς, αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για κάτι διαφορετικό. Βλέπεις τον κόσμο, τη χαρά που υπάρχει μετά τη λήξη του αγώνα και τον τρόπο με τον οποίο πανηγυρίζεται αυτή η νίκη. Τότε αρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι δεν ήταν απλώς ένα ακόμη παιχνίδι. Ήταν η πρώτη ευρωπαϊκή νίκη στην ιστορία της Μυκόνου. Και αυτό από μόνο του έχει τεράστια σημασία. Είναι μια στιγμή που περνάει στην ιστορία του συλλόγου και προστίθεται στα προηγούμενα σημαντικά επιτεύγματά του.

Νομίζω ότι αυτή είναι και η πιο όμορφη πλευρά του αθλητισμού. Εκείνη τη στιγμή μπορεί να σκέφτεσαι μόνο το παιχνίδι, τη νίκη, την προσπάθεια που έκανες μέσα στο γήπεδο. Μετά, όμως, βλέπεις τον κόσμο και καταλαβαίνεις ότι αυτό που έζησες έχει σημασία και για πολλούς άλλους ανθρώπους. Οπότε, όταν το συνειδητοποιήσαμε πραγματικά, ήταν ένα πολύ όμορφο και πολύ ικανοποιητικό συναίσθημα. Είμαι πολύ χαρούμενος που ήμουν μέρος αυτής της πρώτης ευρωπαϊκής νίκης και ελπίζω να είναι μόνο η αρχή για ακόμη περισσότερες τέτοιες στιγμές».

Πριν από τρία χρόνια ήσουν στην Elite League και πλέον είσαι ένας από τους πρωταγωνιστές της πρώτης ευρωπαϊκής νίκης της Μυκόνου. Αν μπορούσες να γυρίσεις πίσω και να μιλήσεις στον Σκουλίδα εκείνης της εποχής, τι θα του έλεγες για όσα θα ζούσε μέσα σε αυτή την τριετία;

«Ήξερα ότι οι βλέψεις ήταν μεγάλες και ότι υπήρχε η φιλοδοξία να πετύχουμε σημαντικά πράγματα. Αυτό που θα του έλεγα, όμως, είναι να ζήσει κάθε στιγμή ξεχωριστά. Να χαρεί κάθε επιτυχία, γιατί κάθε βήμα έχει τη δική του αξία. Μπορεί κάτι να φαίνεται μικρό απ’ έξω, είτε για την ομάδα είτε για τον ίδιο τον αθλητή, αλλά στην πραγματικότητα μπορεί να είναι πολύ σημαντικό. Είσαι κομμάτι μιας ιστορίας που γράφεται εκείνη τη στιγμή και έχεις την ευκαιρία να αφήσεις κι εσύ το δικό σου λιθαράκι.

Γι’ αυτό θα του έλεγα να απολαμβάνει τη διαδρομή, να δουλεύει όσο περισσότερο μπορεί και να προσπαθεί να βελτιώνεται καθημερινά. Γιατί, όταν κοιτάξεις πίσω μετά από κάποια χρόνια, καταλαβαίνεις ότι όλες αυτές οι στιγμές, μικρές και μεγάλες, είναι που συνθέτουν τελικά μια καριέρα. Και, φυσικά, να συνεχίσει να πιστεύει ότι μπορούν να έρθουν ακόμη μεγαλύτερα πράγματα. Γιατί, αν κάτι έχω καταλάβει μέσα από αυτή τη διαδρομή, είναι ότι δεν πρέπει ποτέ να θεωρείς πως έφτασες στο τέλος».

Πώς έχεις βιώσει εσύ αυτή τη διαδρομή; Από την Elite League μέχρι την Ευρώπη, η Μύκονος Betsson έχει φτάσει μακριά μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

«Μέσα σε τρία χρόνια, η Μύκονος έφτασε να αγωνίζεται στην Ευρώπη και να πανηγυρίζει την πρώτη της ευρωπαϊκή νίκη. Κι εγώ πολλές φορές νιώθω σαν να ήρθα στην ομάδα μόλις χθες! Ίσως γι’ αυτό και όλη αυτή η εξέλιξη να μου φαίνεται ακόμη πιο έντονη. Έχεις την αίσθηση ότι όλα έγιναν πολύ γρήγορα και ξαφνικά βρίσκεσαι να ζεις στιγμές που, πριν από λίγα χρόνια, θα έμοιαζαν πολύ μακρινές.

Κάποιος που βλέπει μόνο το αποτέλεσμα απ’ έξω μπορεί να μην αντιλαμβάνεται το μέγεθος αυτού που έχει συμβεί. Αν, όμως, γνωρίζεις από πού ξεκίνησε η Μύκονος και βλέπεις την πορεία που έχει διανύσει μέσα σε αυτά τα χρόνια, καταλαβαίνεις πόσο σημαντικό είναι. Και αυτό είναι που κάνει αυτή τη διαδρομή τόσο ξεχωριστή για μένα. Έχω την τύχη να είμαι εδώ και να βλέπω από κοντά κάθε επόμενο βήμα. Από την Elite League, στη μεγάλη κατηγορία και τώρα στην Ευρώπη. Είναι κάτι που δεν μπορείς να θεωρήσεις δεδομένο.

Και σίγουρα δεν θέλουμε να σταματήσουμε εδώ. Είμαστε εδώ, ζούμε αυτή τη στιγμή και θέλουμε να συνεχίσουμε να προχωράμε. Υπάρχουν ακόμη πολλά πράγματα που μπορούμε να πετύχουμε και πιστεύω ότι μπορούν να έρθουν ακόμη μεγαλύτερες στιγμές στη συνέχεια. Αυτή είναι και η νοοτροπία που πρέπει να έχουμε: να χαιρόμαστε αυτό που πετύχαμε, αλλά ταυτόχρονα να κοιτάμε μπροστά και να προσπαθούμε κάθε φορά να κάνουμε το επόμενο βήμα».

Η διαδρομή αυτή δεν είναι μόνο άνοδος και ευρωπαϊκές νίκες. Είναι τρία χρόνια καθημερινής δουλειάς, προσαρμογών, απαιτήσεων και προσωπικών στιγμών. Ποιο κομμάτι αυτής της τριετίας σε έκανε περισσότερο να ωριμάσεις και ποιον άνθρωπο και παίκτη βλέπεις σήμερα στον καθρέφτη σε σχέση με εκείνον που ξεκίνησε;

«Αυτό που με άλλαξε περισσότερο προσωπικά δεν έχει να κάνει με το μπάσκετ. Έχει να κάνει με τη ζωή μου και ήταν η στιγμή που γεννήθηκε το παιδί μου. Αυτό, βέβαια, επηρέασε και τον τρόπο που βλέπω το μπάσκετ. Άρχισα να βλέπω κάποια πράγματα λίγο διαφορετικά. Ίσως ήρθα πιο κοντά και με τον κόσμο που έρχεται στο γήπεδο, με τις οικογένειες που έρχονται και στηρίζουν την ομάδα. Κατάλαβα περισσότερο πόσο σημαντικό είναι όλο αυτό για εκείνους και τι συναισθήματα τους δημιουργεί. Όταν έρχεται ένα παιδί στη ζωή σου, αλλάζει λίγο η οπτική σου. Βλέπεις διαφορετικά τι είναι σημαντικό και τι δεν είναι. Σε προσγειώνει κιόλας, γιατί υπάρχει κάτι πολύ μεγαλύτερο από το μπάσκετ.

Οπότε, όταν κοιτάζω σήμερα τον εαυτό μου στον καθρέφτη, νιώθω ότι δεν είμαι μόνο ο μπασκετμπολίστας που θα πάει στην προπόνηση, θα παίξει δύο παιχνίδια την εβδομάδα και θα κάνει τη δουλειά του. Έχω πλέον κάτι πολύ μεγαλύτερο στη ζωή μου, κάτι στο οποίο θέλω να είμαι παρών, να προσφέρω και να αφοσιωθώ.

Και νομίζω ότι αυτό με έχει βοηθήσει να βλέπω και διαφορετικά όλη αυτή την πορεία που έχουμε κάνει στη Μύκονο τα τελευταία τρία χρόνια. Φυσικά και χαίρομαι για τις ανόδους, τις νίκες και όλα όσα έχουμε πετύχει. Αλλά πλέον καταλαβαίνω περισσότερο και τι σημαίνουν όλα αυτά για τους ανθρώπους που είναι γύρω μας και για τις οικογένειες που έρχονται να μας στηρίξουν. Αυτό είναι κάτι που δεν το είχα τόσο έντονα στο μυαλό μου πριν. Τώρα το βλέπω διαφορετικά και, νομίζω, αυτό είναι το μεγαλύτερο πράγμα που έχω κερδίσει ως άνθρωπος μέσα από αυτά τα χρόνια».

Η πρώτη ευρωπαϊκή νίκη ήρθε πολύ νωρίς στην ιστορία της Μυκόνου στην Ευρώπη. Υπάρχει, όμως, ο κίνδυνος μια τέτοια επιτυχία να δημιουργήσει απότομα νέες προσδοκίες; Πώς μπορείτε να κρατήσετε την ομάδα προσγειωμένη χωρίς να περιορίσετε τη φιλοδοξία της;

«Είναι μια πορεία που δεν σου αφήνει πάντα τον χρόνο να συνειδητοποιήσεις πλήρως όσα συμβαίνουν και να αντιληφθείς το μέγεθος κάθε επιτυχίας. Θεωρώ, όμως, ότι η Μύκονος είναι ένας οργανισμός που έχει δομηθεί με τέτοιο τρόπο και στελεχώνεται από ανθρώπους με μεγάλη εμπειρία, ο καθένας στον τομέα του, ώστε να υπάρχει η απαραίτητη ισορροπία. Υπάρχει, φυσικά, η χαρά και η ικανοποίηση για όσα έχουμε πετύχει, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει και η επίγνωση ότι πρέπει να παραμένουμε προσγειωμένοι.

Ο αθλητισμός, άλλωστε, έχει και τις δύο πλευρές. Μπορεί να έρθει μια μεγάλη επιτυχία και να σου προσφέρει τεράστια χαρά, αλλά μπορεί εξίσου γρήγορα να έρθει μια στιγμή που δεν θα σου δώσει το ίδιο συναίσθημα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να διαχειρίζεσαι σωστά και τις επιτυχίες και τις δυσκολίες. Νομίζω ότι αυτή η ισορροπία υπάρχει στη Μύκονο. Από τη μία πλευρά, υπάρχει ο ενθουσιασμός, η ζεστασιά και η χαρά για όσα πετυχαίνουμε, αλλά και για όσα ζει ο κόσμος μαζί μας. Από την άλλη, υπάρχει ο επαγγελματισμός και η συναίσθηση ότι έχουμε ακόμη πολλά να πετύχουμε.

Δεν θέλουμε, λοιπόν, να περιορίσουμε τη φιλοδοξία μας. Αντίθετα, θέλουμε να έχουμε υψηλούς στόχους και να προσπαθούμε συνεχώς για το επόμενο βήμα. Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να παραμένουμε ταπεινοί, να δουλεύουμε καθημερινά και να αντιμετωπίζουμε κάθε αγώνα και κάθε πρόκληση ξεχωριστά. Αυτός είναι, κατά τη γνώμη μου, ο τρόπος να συνεχίσουμε την πορεία μας με σωστές βάσεις: να αναγνωρίζουμε και να απολαμβάνουμε όσα έχουμε πετύχει, χωρίς να θεωρούμε τίποτα δεδομένο και χωρίς να χάνουμε τη συγκέντρωσή μας για όσα έχουμε ακόμη μπροστά μας».