Ζιάγκος: «Η Μύκονος Betsson αποτελεί απόδειξη του τι μπορούν να πετύχουν οι Μυκονιάτες»

Ο προπονητής της Μυκόνου Betsson, Βαγγέλης Ζιάγκος, μίλησε στο mykonosbc.gr, κάνοντας τον απολογισμό των πεπραγμένων της regular season, ξεχωρίζοντας τη στιγμή που συμπυκνώνει όλη τη σεζόν και εξηγώντας πως η πίστη στο εγχείρημα ήταν το θεμελιώδες προαπαιτούμενο για να υπάρξει αυτή η ομάδα.

Σε ένα project που δεν έχει ιστορικό βάρος, η ταυτότητα χτίζεται ή εφευρίσκεται; Ποιο από τα δύο νιώσατε ότι κάνατε στη Μύκονο Betsson κατά τη διάρκεια της σεζόν, η οποία συνδυάστηκε με την πρόκριση στο Final Eight του Κυπέλλου και στα playoffs;

«Καταρχάς, το ιστορικό βάρος δεν αποκτάται μόνο από τον χρόνο, αλλά και από την ένταση και τη σημασία των στιγμών. Με αυτήν την παραδοχή, η Μύκονος έχει ήδη γράψει την ιστορία της και συνεχίζει να τη γράφει. Σύντομη μεν, ιστορία δε. Στην ερώτησή σας τώρα: η ταυτότητα δεν χτίζεται. Η ταυτότητα είναι επιλογή. Η ομάδα και ο οργανισμός ενηλικιώνονται σύμφωνα με τις αρχές και τις αξίες που έχουν καθοριστεί από τη διοίκηση εδώ και χρόνια, και είναι αυτές που έχουν διαμορφώσει τον χαρακτήρα και έχουν προσδιορίσει την ταυτότητα του οργανισμού».

Πότε καταλάβατε στη φετινή διαδρομή ότι η Μύκονος Betsson δεν είναι απλώς μια νεοφώτιστη ομάδα, αλλά έχει τη δομή και τη νοοτροπία για να εδραιωθεί σε αυτό το επίπεδο;

«Δεν είναι κάτι που το καταλάβαμε στη διαδρομή. Ήρθαμε για να μείνουμε, χτιστήκαμε με αυτά τα υλικά και μεταλαμπαδεύσαμε αυτήν τη νοοτροπία σε όλους όσοι επιλέχθηκαν για να υποστηρίξουν το εγχείρημα. Σε αγωνιστικό επίπεδο, οι δυνατότητες της ομάδας άρχισαν να φαίνονται από τα πρώτα φιλικά προετοιμασίας και επιβεβαιώθηκαν λίγο αργότερα, με το “διπλό” στο Ιβανώφειο».

Βλέποντας, πλέον τη μεγάλη εικόνα, η φράση «υπάρχει μπάσκετ στη Μύκονο» ήταν στόχος, πρόκληση ή ένα statement για το τι μπορούν να πετύχουν οι Μυκονιάτες;

«Είναι και τα τρία. Η ομάδα δημιουργήθηκε με στόχο την ανάπτυξη και την εξέλιξή της, αντιμετωπίστηκε ως πρόκληση από τους ανθρώπους της διοίκησης και πλέον αποτελεί απόδειξη του τι μπορούν να πετύχουν οι Μυκονιάτες. Ας μη λησμονούμε τι συνέβη το περασμένο καλοκαίρι: μέσα σε 2,5 μήνες δημιουργήθηκε και στελεχώθηκε ΚΑΕ, μεταμορφώθηκε ένα προπονητήριο σε γήπεδο GBL, στήθηκε το ρόστερ και ολοκληρώθηκε μια προαγωνιστική προετοιμασία σε πέντε διαφορετικούς σταθμούς, μακριά από τη φυσική μας έδρα. Και όλα αυτά μέσα στην πιο “καυτή” φάση της τουριστικής περιόδου. Πρέπει να αναφερθεί, όμως, ότι μπάσκετ υπήρχε στο νησί πολύ πριν από τις πρόσφατες επιτυχίες σε συλλογικό επίπεδο. Το μέλος της διοίκησης, Γιάννης Κέφης, διοργάνωνε τουρνουά 3×3 επί σειρά ετών, όταν το κλειστό δεν υπήρχε ούτε στα χαρτιά· τουρνουά που διαρκούσαν σχεδόν όλο τον χειμώνα και αποτέλεσαν την εστία που προετοίμασε τη σχέση της τοπικής κοινωνίας με το άθλημα. Κάπως έτσι, το έδαφος έγινε πρόσφορο για όσα ακολούθησαν».

Υπήρξε στιγμή, από τα μέσα Φεβρουαρίου μέχρι τη νίκη στο Μαρούσι, που σκεφτήκατε πως τα πράγματα μπορεί να μην πάνε καλά; Και τι ήταν αυτό που κράτησε όρθια την ομάδα τότε;

«Ούτε μισή. Είμαστε φύσει και θέσει αισιόδοξοι άνθρωποι. Πιεστήκαμε, παλέψαμε με τους δαίμονές μας, χρησιμοποιήσαμε όλο μας το δυναμικό για να εντοπίσουμε λάθη και να βελτιώσουμε αδυναμίες και στηρίξαμε ο ένας τον άλλον. Όταν είσαι στον ανήφορο, ξέρεις ότι είσαι στον σωστό δρόμο».

Αν ξεχωρίζατε μια στιγμή που συμπυκνώνει όλη τη σεζόν της Μυκόνου Betsson, ποιά θα ήταν και γιατί;

«Το ξέσπασμα του Ντέβιν Κάναντι στα αποδυτήρια μετά τη νίκη στο Μαρούσι, όπου αποτυπώθηκε όλη η υπερπροσπάθεια, σε σωματικό και ψυχολογικό επίπεδο. Μία ακόμη χαρακτηριστική στιγμή του κλίματος μέσα και γύρω από την ομάδα ήταν ο χορός όλης της ομάδας στο τραγούδι “Το γλέντι”, μετά τη νίκη επί του ΠΑΟΚ, το οποίο έχει μετατραπεί άτυπα στο τραγούδι της νίκης. Συντονιστήκαμε με το συναίσθημα των Μυκονιατών».

Πού τελειώνει η αυτοπεποίθηση που σας δίνει η φετινή επιτυχία και πού αρχίζει η πίεση να την επαναλάβετε ή να την ξεπεράσετε;

«Αν συμφωνήσουμε στην παραδοχή ότι καμία προηγούμενη επιτυχία δεν προεξοφλεί την επόμενη, η φετινή χρονιά πράγματι μας εξόπλισε με την εμπειρία και τη γνώση ώστε να πάμε παρακάτω, πατώντας πιο γερά στα πόδια μας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αγνοούμε τις απαιτήσεις, τους κινδύνους και τον βαθμό δυσκολίας κάθε βήματος προς τα εμπρός. Η πίεση είναι ένα φυσικό μέγεθος που αφορά κυρίως τον προπονητή και τη διοίκηση. Το πώς αυτή διαχέεται στους κόλπους της ομάδας και κατά πόσο μπορεί ή δεν μπορεί να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά τους συνεργάτες μας και τους αθλητές μας είναι, νομίζω, ζήτημα διαχείρισης και επιλογής».

Τι είναι αυτό που κανείς δεν βλέπει από έξω αλλά καθορίζει τη διάρκεια ενός τέτοιου εγχειρήματος;

«Ο άνθρωπος είναι η απάντηση σε κάθε ερώτηση. Οι άνθρωποι της ομάδας καθορίζουν τα πλαίσια και τα χρονοδιαγράμματα σύμφωνα με τον χαρακτήρα τους, το συναίσθημά τους, τη λογική τους και τις οικονομικές δυνατότητες του οργανισμού».

Το πιο δύσκολο ήταν να χτίσετε ομάδα ή να χτίσετε πίστη μέσα στην ομάδα και στους ανθρώπους που την περιβάλλουν, ότι αυτό που γίνεται έχει διάρκεια και μπορεί να πετύχει;

«Νομίζω ότι η πίστη στο εγχείρημα ήταν το θεμελιώδες προαπαιτούμενο για να υπάρξει αυτή η ομάδα, όπως ακριβώς έγινε και πέρυσι, άρα ουσιαστικά μιλάμε για το ίδιο πράγμα».

Όταν αναλάβατε αυτό το εγχείρημα τον Μάιο του 2024, τι βλέπατε για το μέλλον του και πώς συγκρίνεται εκείνο το αρχικό όραμα με την πραγματικότητα του σήμερα;

«Έχουμε επαναλάβει ότι η Μύκονος φέρνει ήθη ενός αθλητικού πολιτισμού με τον οποίο, δυστυχώς, ας είμαστε ειλικρινείς, δεν είμαστε και τόσο εξοικειωμένοι. Η συνέπεια λόγων και έργων είναι για τους ανθρώπους της ομάδας αδιαπραγμάτευτη. Ό,τι συμφωνήθηκε τηρήθηκε, ό,τι σχεδιάστηκε υλοποιήθηκε και ό,τι οραματίστηκε ως ιδέα πήρε σάρκα και οστά. Στο μόνο που δεν τηρήθηκαν τα χρονοδιαγράμματα ήταν η άνοδος στη GBL. Το αρχικό πλάνο προέβλεπε άνοδο σε δύο χρόνια, η οποία τελικά επιτεύχθηκε σε έναν».

Τι θα θέλατε να κρατήσει ο κόσμος του μπάσκετ από αυτή την πορεία, πέρα από τα αποτελέσματα και τους αριθμούς;

«Την επιδραστικότητα μιας αθλητικής ομάδας στις ζωές των ανθρώπων. Το πώς η ομάδα έχει επηρεάσει τη χειμερινή καθημερινότητα ενός νησιού, αλλά και τη συνολική του εικόνα προς τα έξω, και πώς το μπάσκετ έχει διεισδύσει σε μια τοπική κοινωνία, θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο μελέτης».

Πώς προσεγγίζετε μια σειρά απέναντι στον Παναθηναϊκό ΑΚΤΟR, δεδομένης της διαφοράς δυναμικότητας αλλά και της ιστορικής σημασίας που έχει για τη Μύκονο Betsson αυτή η συμμετοχή;

«Σε αγωνιστικό επίπεδο, οι ρουτίνες της τακτικής και πνευματικής προετοιμασίας μας είναι ίδιες από αγώνα σε αγώνα, ανεξάρτητα από τη δυναμικότητα του αντιπάλου. Αγωνιζόμαστε για να διεκδικούμε. Αυτό που αλλάζει είναι οι πιθανότητες. Ο σεβασμός μας απέναντι στον Παναθηναϊκό είναι δεδομένος. Θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό»